Boletus edulis është emri shkencor me të cilin njihen në botanikë kërpudhat mishtore Porcini. 

Ato konsiderohen një pasuri në tërësinë e produkteve ushqimore, pasi janë burim vlerash si grupi i vitaminës B, proteina, fibër, kalium, vitaminë D dhe kalcium.

Delikate gjatë përdorimit në gatim, ato i japin elegancë çdo pjate, si një gjellë me mish apo një salcë e thjeshtë.

Kërpudhat Porcini dallohen veçanërisht se janë burim i ergothioneine dhe glutathione.

Këta dy antioksidantë kanë fuqi kundër plakjes. Madje, shumë shkencëtarë mendojnë se në të ardhmen ato mund të studiohen më mirë për sëmundjen e Parkinsonit dhe Alzajmerit. 

Për më tepër, ato kanë një shije fantastike, e cila transmetohet në çdo pjatë ku janë përbërëse.

Related image

Burimi: Marky’s

Gjenden kryesisht në pyjet europiane, por rriten dhe në Amerikën Veriore. Mund t’i gjejmë dhe në Zelandën e Re dhe Afrikën e Jugut.

 
Kërpudhat Porcini mund të rriten deri në 30.5 cm në diametër. Zakonisht kanë ngjyrë kafe ose kafe të kuqërremtë, me një sipërfaqe paksa ngjitëse.
 
Kuptimi i emrit të tyre – Porcini – vjen nga italishtja, që do të thotë “derr i vogël”.
 
Ky emërtim rrjedh nga fakti se derrat e preferojnë shumë si ushqim këtë lloj kërpudhe. 
 
Në Francë njihet si mbreti bolete apo cèpe, ndërsa në Gjermani njihet si Steinpilz – “kërpudha e gurtë”
 
Kërpudhat e freskëta Porcini renditen në ato lloj produktesh që nuk gjenden lirë në treg, për shkak të klasifikimit si ushqim gourmet. 
 
Nëse duam t’i blejmë në stinën e tyre, mund t’i gjejmë në vjeshtë, periudha shtator –  nëntor, dhe në pranverë, në muajt mars – prill. 
 
Ato gjenden të ngrira në paketimet e supermarketeve, por mund t’i gjejmë në kavanoz, të marinuar me erëza ose me vaj ulliri. 
 
Kërpudhat e thara Porcini rezistojnë më gjatë dhe e ruajnë më mirë shijen e kërpudhave të freskëta sesa kërpudhat në paketimet e ngrira. 
 
Ato nuk mund të piqen në skarë, por janë përbërës fantastikë në gjellë, salcë dhe rizoto. 

 

Si t’i zgjedhim

Kur zgjedhim kërpudhat Porcini duhet të kontrollojmë që të kenë kërcell të bardhë, jo të zbehtë dhe kapelja të jetë në ngjyrë kafe.

Nëse poshtë kapeles vëmë re një ngjyrë të verdhë në kafe, do të thotë se kërpudha ka nisur të vyshket. 

Nëse poshtë kapeles ka njolla të zeza ose një ngjyrë të gjelbër të errët, do të thotë që tashmë janë vyshkur. 

Related image

Burimi: Forest Mushrooms

Gjithashtu, kur i blini kërpudhat, duhet të kontrolloni për krimba dhe vrima të vogla. 

Në rastin e kërpudhave të thara, duhet të tregojmë pak kujdes. Nëse janë lehtësisht të thërrmueshme, me siguri janë të vjetra dhe nuk kanë shumë shije. 

Kur i blejmë në kavanoz, nuhatni aromën që lëshon pasi e hapim.

Porcini dallohet për një aromë të fortë, dhe nëse kavanozi nuk lëshon një aromë të tillë, do të thotë se kërpudhat nuk kanë shumë shije.  

 

Si t’i ruajmë

Në momentin që blejmë kërpudhat Porcini, duhet të kujdesemi që të largojmë cdo lloj papastërtie, duke e fshirë me një pecetë të pastër dhe paksa të lagur.

Image result for porcini
 
 

Si t’i përgatisim

Në Toskanë, kuzhinierët i marinojnë kërpudhat Porcini me Nepitelia, një lloj nenexhiku me gjethe të vogla që i ngjason rigonit në shije. 

Rajonet e tjera të Italisë përdorin majdonozin.

Dhe Thimo sugjerohet si një erëz alternativë. Ju mund të përdorni cilin dëshironi, sipas shijes. 

Për të gatuar kërpudhat e thara porcini, duhet t’i vendosim në ujë të ngrohtë dhe t’i mbajmë mbuluar për 20 minuta, ose derisa të zbuten. 
 
I thajmë, ruajmë lëngun e tyre dhe i presim. Më pas mund t’i përdorim për të përgatitur pjata të shijshme, si:
 
  • Në pothuajse çdo salcë
  • Në supë ose gjellë
  • Të skuqura si aperitiv
  • Si shoqërues për mishin e pulës, biftekun apo peshkun
  • Në çdo recetë rizotoje apo pasta
  • Mund të piqen në skarë (nëse janë copa të mëdha)
  • Marinuar me vaj ulliri dhe të piqen në skarë ose të skuqen. 
  • Si një pastë për ta shërbyer tek buka ose brusketa
  • Si përbërës në pica
 
Image result for porcini
 
 
Burimi i artikullit: thespruceeats.com